அவசர கவிதைகள் ...!

வந்து மறைந்த

திருமறைகள்

சில நூறு 

அனைத்தும் 

போற்றுவதில்

தாயும் ஒரு கூறு.

இருள் சேர் நேரங்கள் 

தன் நிழலையும் கொல்லும் 

முற்றிலும் இருண்டாலும் 

வாழ்வில் பொருள் சேர்க்க 

உடன் நட்பு நில்லும்.. 

தீண்டாமை இல்லாமை இயலாமை 

அறுக்கும் ஒரு கருவி கல்வி

அறியாமை புரியாமை வெல்லாமை 

விலக்கும் ஒரு விளக்கு கல்வி 

வரலாறு புரளாமல், புரண்டாலும் 

வடிக்கட்டும் வடிகட்டி கல்வி 

பாதாளம் வீழ்ந்தவனை மலை 

ஏற்றும் படிக்கட்டு கல்வி 

பலதேசம் பரதேசம் போனாலும் 

பார்போற்ற வைப்பதுவும் கல்வி 

பொருளீட்ட புகழீட்ட உயிர்காக்க 

தேசவலுகூட்ட செய்வதுவும் கல்வி 

கசடர கற்பதே கல்வி - வாழ்வில் 

கசடர செய்வதே கல்வி... 

(குறிப்பு - தோழர் தமிழ் செல்வனுக்காக அவசரமாக எழுதியவைகள் )

அன்பு மனமே

ஆசையோடு பேசுகின்றாய் 

ஆறுதலை தேடுகின்றாய் 

ஆறுமனமே ஆறுஎன்று 

உனக்குநீயே பாடுகின்றாய் 

பாதிவரை வாழ்ந்துவிட்டாய்

வாழ்ந்தவரை லாபமில்லை 

மீதிவாழத்  துனிந்துவிடாய்

வாழத்துணை தேவையில்லை 

வந்தவரும் போனவரும்  

யாருமென் நினைவிலில்லை  

வருபவரும் இருப்பவரும் 

போய்விடுவார் பொய்யுமில்லை 

சொந்தமொன்றைத் தேடித்தேடி 

உன்னையேன் வாட்டுகின்றாய்

இருப்பதெல்லாம் போதாதென்று  

இன்னுமொன்றைத் தேடுகின்றாய் 

ஆசையோடு பேசுகின்றாய் 

ஆறுதலை தேடுகின்றாய் 

ஆறுமனமே ஆறுஎன்று 

உனக்குநீயே பாடுகின்றாய் 

உன்னோடு பகிர்கிறேன்..!

அன்புள்ள BLOGGER..!

உன்னிடம் பகிர்வதில்

சுகமில்லை, உள்ளோடு

உண்டான சுமைகளையே

உன்னோடு பகிர்கிறேன்

உள்ளம்பீறி பொங்கிப்

பெருகும் உணர்வுக்கீறல்களை

குருதிச் சாயலாய்

உன்னோடு பகிர்கிறேன்

காரிருளைக் கொண்ட

ஒளிச்சேர்க்க மறந்த

நள்ளிரவோடு மட்டுமின்றி

உன்னோடும் பகிர்கிறேன்

காரணந்தெரயுமா உனக்கு?

எந் நகைச்சுவைக்கு

நகைக்க எதிர்வரும்மெவரும்

இமைபொழுதில் ஆயத்தப்படுவர்

உள்ளோடும் சினந்தன்னையும்

உருவான சிந்தனையையும்

உணர்வான கண்ணீரையும்

உணர்வோர் யாருமில்லை

ஒருமுறைக்கு இருமுறை

கேட்போர் யாருமில்லை

உணராதோர் காதிலுரைக்க

தன்மானம் விடுவதில்லை

என் னிறைவனோடும்

நள்ளிரவோடு மட்டுமின்றி

என் சுமையிறக்க

உன்னோடும் பகிர்கிறேன்

பதிவதனைத்தும் உலகுக்கின்றி

எனக்குநீ மீண்டுமுரைக்க

என்னிலொருவனாய் இருப்பதால்

உன்னோடு பகிர்கிறேன்

என்னுறவு, நட்பு என எவரும் 

எனை உணர்ந்தாரில்லை என்னை
யுணர்ந்தவனாய் நானுன்னை அறிவதால்

நான் உன்னோடு பகிர்கிறேன்